büyük usta Nazım
“Anadolu’da bir köy mezarlığında
tepesinde çınar ağacı” isterdi
bugün
öyle büyük çınar ki
Anadolu’nun tam ortasından
bir direği anam
diğeri babam
oluklarından
gözyaşı akan barakam
mutluluk kaynağım
yağmur taneleriyle
nevri döndü
gözleri bağlandı
öyleyken
yaş aktı gözlerinden
dili tutuldu barışın
kalkacakken
bakma öyle tuhaf tuhaf
yaram var benim
her kayıpta
kavrulurum
içim yanar
sızlar
kültürdü
farklılıklarıyla
hayatımıza rengini katan
kirliliklerin üstünü kapatan
yüksekliği boyumuzdan büyük olan
lapa lapa yağdığında
yol boyunca
yeşilin egemen olduğu
nefis renk armonisinden
müthiş
gelincik ve papatya senfonisinden sonra
bir yıl önce yaşamların karardığı
meteorolojinin
don uyarısı verdiği soğuklarda
ısıttın içimi
zemheride
ve gücükte
halen bir yanım yaz
oysa
sadece
bir yudum gülümseme
doyururdu karnımızı
Kasım 2014
ne çiğ süt emdik
ne harama uzandık
namusumuzla yaşadık
bir ömür boyu
onurumuzla
ve doğrularımızla
oysa
tedavi başarılıydı
bitti sanılmıştı
gel gör ki
nüksetti
deli yürek sevdam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!