Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sevda okyanusunda
yüreklerimiz
kıyıya vurdu
birbirinden uzağa
umutsuzca

yiyecek
içecek
giyecek gibi
en temel gereksinimdir umut
canlı tutulması
daha önemlisi

ıssız
dağ başında
yapayalnız
vicdanlar donduğunda
kaç yıl
kaç ay

ne görüyorsun
güneşin
sıra dağların
gökyüzünün
yükseltilerin
yalnızlığın

küçükken
hangimizin rüyası değildi
kırmızı
ya da sarı vosvos
bahçeli küçük panjurlu ev
ve elinden tutup

insanı insan yapan
en önemli unsurlar
vicdandır
bir de merhamet
bilinmelidir ki
birisi diğerini tamamlamıyorsa

uyku tutmadı
dün yine
gece boyunca
dön sağa
dön sola
bir odaya

hayallerimiz vardı
deniz gören
tek katlı
mavi pencereli
dantelli perdeli evimiz
önünde terasımız

sözlerini bilmediğim
duygu virtiözü Joan Baez’i dinliyorum
yüreğime işleyen ezgisiyle
Ernesto’yu hayal ediyorum
ezilen ulusların önderi
mesleğini yapmaya fırsat bulamayan

denizle gökyüzünün birleştiği
git git ulaşılmaz
kavuşulmaz yerdesin
ne sürat teknesi
ne de uçak ulaşabilir
ışık hızındasın sevgilim