yalnızlığımda
üşüdüm gece boyunca
zangır zangır titredim
sarılamadığımdan
sokakta yatanı
mülteci kampında kalanı
ayrılığın takıldı boğazıma
ne aşağı ne yukarı
nefes alamıyorum
ya gel sevgili
ya da bırak
son vereyim sensizliğe
fırsatçı olmadık
işine geleni
işine geldiği gibi anlayıp
yaşayanlardan olmadık hayatı
güçsüze abanmadık
kaygımız
neresinden baksan
içinden çıkılmaz
kör düğüm olmuş
iki ucu boklu değnek
aşağılık yaşamlar
sürekli ortasından tutulamayan
bu sene
çok yağmur yağmasından belliydi
anaların yüreğinde birikti
göz yaşı oldu
sel olup aktı
Cumartesi anneleri
ay yansımış yüzüne
bölmüş vücudun ikiye
beyni aydınlık tarafta
yüreği açık
ve derinlikli
ezber bozmuş yaptıkları
kurt düşmüş bir kez içine
kokusu sinmiş
öfke çökmüş
kaşların üstüne
yakınlaştırmış birbirine
ve yansımış yüzüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!