mahkeme duvarı
nemrut suratların
egemen olduğu evrende
tebessüm ve
gülümseme eksik olmasın yüzünden
meydan okurcasına yaşama
çekirge korosunun
şenlendirdiği karanlıkta
ay ışığında
türkü söyleyerek
yıldızları izlediğimde gel
kuşaktan kuşağa iletilen
ve hiç bitmeyecek sandığımız
türkülerimizin nakaratları gibiydi zaman
uçsuz bucaksız dediğimiz gökyüzünün
bağrına saplanmış bıçak gibi
sıkıştığında
kuralsız
acımasız
soluksuz bırakan
hayasız günlerden
ve zulmün kıskacından kurtuluş
tehditsiz
öyle yerden kesildim ki
rüzgarınla havalandım
şemsiyelerim
yağmurun ardı sıra gitti
kuş misali uçtular
kayboldular gökyüzünde
ne olur ilişmeyin
kendi haline bırakın
çocukları karıştırmayın
kirli işlerinize
ölümlerle kıymayın
yoğurmayın acılarla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!