Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kendini
bulunmaz Hint kumaşı mı sanırsın
behey gafil
egon tavan yapar
karınca gibi görürsün insanları
elinden gelse

Ordu’nun dereleri
ne kadar etkiliyorsa beni
Şemmame
Drama köprüsü
Bodrum hakimi
Erzurum dağları da

gözüm görmüyor
kulağım duymuyordu
kafayı çalışmakla
mideyi çiğ köfte ile
bozduğum yıllardı

okkalı yükler taşıdık
küçücük yüreğimizle
haddimizi bilmeden!
kapasitemizin bir hayli üstünde
hayatın her alanında
halen taşıyoruz

ne olmalı
ya da olmamalı
ama
önce insan olmalı
gerisi olmasa da olur

akıllar tutulmuş
kıyafetinden
tercihinden
renginden
kimliğinden ötürü
mevsimlik işçiler

başkasının mutsuzluğu üzerinden
kurulan dünyalar
rızkını
çalmada arayanlar
sofrasının kırıntısını paylaşmayanlar
işkence yapanlar

ağır zulmün
baskının rağmına
sabırlı olana
halden anlayana
yalana karşı durana
kirlenmiştikten korunana

tutturmuş buyurganlar
derebeyleri
HES’leri
nükleeri
kapkaranlık
yerin yüzlerce metre derinleri

gerçekliğin aksine
meğer
seni kafamda
ve hayallerimde
ne çok büyütmüşüm
yaşayınca anladım