kargadan korkanın
darı ekmediği yıllarda
kelle koltukta
demirden korkmadan
trene binerdik
uzun
kuşatılmışlıkları yarmak
düzenin koyduğu
saçma sapan kurallara
başkaldırmak lazım
yeterince
korkularımızdan sıyrılmak
cep delik
cepken delik
iman çelik iken
“yürü ya kulum” denilmişti sanki
gelsin müteahhitler
şirketler
kendini
bulunmaz Hint kumaşı mı sanırsın
behey gafil
egon tavan yapar
karınca gibi görürsün insanları
elinden gelse
sen
her gün vapurla
Anadolu yakasına
İstanbul’un en güzel semtindeki
apartman katı
aydınlık
Günler boyu
Sokakta
Kanepede sabahlıyorsan
Karnın aç
Bedenin açıkta
Ayağın çıplak
söyleyeceklerinin hepsini
söylediğinde
söyleyeceklerim olmasına rağmen
susmayı tercih ederim
susmak da
bir anlatım biçimidir sonuçta
bir bakmışsın
ıssız bir adada
veya havada
karada
mesela Moda’da
ya da odada
yoğunluğundan
ve hayatın hızlı akışından
yaşadığımızı da
yaşamı da unuttuk
Şubat 2015




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!