Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

tek çare denilse de derde
yiğitlik varsa bile serde
ona uyacak yürek nerde

yaşatılan onulmaz acılarda
öğretecek ki tevekkülü
kar hırsının kutsal ticaret
ihmalin kaza
ölümün kader
ve insanın fıtratında olduğunu

yaz sıcağında
bostanda kartolları çıkarıp
taşları karşılıklı koyup
ocak yapıp yaktığımız
üzerine tencere yerleştirdiğimiz
kartolların üstüne

masamda resmin
geçmişin izleri
ve geleceğim
göz hizamda
her an
göz gözeyiz

ne olmalı
ya da olmamalı
ama
önce insan olmalı
gerisi olmasa da olur

akıllar tutulmuş
kıyafetinden
tercihinden
renginden
kimliğinden ötürü
mevsimlik işçiler

yıkmak kolay
yapmak zor
oya ile ilmek ilmek işlenen
gönül gibi
göz nuru akıtılan
sevda gibi

hukuk guguğa
sağlık piyasaya
sanat yağcılığa
kültür sadakaya
kömüre makarnaya
iş adamlığı yancılığa

buz gibi havada
fenerlerin ışıltısında
imeceyle hazırlanan masada
dumanı tüten
sıcak mangalın yanında
solukla alıp verilen buharlar

elimizin ayağımıza dolaştığı
ne yapacağımızı şaşırdığımız
geri de duramadığımız
gözleri kapalı
ağzı meme arayan
bütün masumiyetiyle