Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sözle eylem
yani teoriyle pratik
tamamlamalı birbirini
akrep altıyı gösterirken
yelkovan onikide olmamalı
samimiyet olmalı

kural olarak
birbirinin ayni
ve yan yana sıralanır
bıkmadan usanmadan
aynı ritim ile çekilir
her seferinde onlarca kez

girişinde söyleyip
köyün sonunda inandığındır
tevatür
dedikodudur
karanlıklar yalan
gerçeklerse yalındır

yarım yamalak
kulaktan dolma bilgiyle
zerre kadar görgüyle
düşünceye
yazmaya yasak koyarak
adeta uçağa nal çakarak

hep şikayet ederek yaşamdan
ondan bundan
yaşanmıştan
mevcut durumdan
sorunun parçası olmak
çözüme yanaşmamak

umarım ve dilerim ki
yıkacağız bir gün
baskısını hücrelerimize kadar
eşitsizliğini iliklerimizde hissettiğimiz
modası geçmiş
pespaye sömürü düzenini

içim dışım yas
dilim konuşamaz
kan döküldü
kan yine
kana susayanların
gözü doysun diye

çatladı
ta orta yerinden
hatta göbeğinden
duvara çarptı
tökezledi
derken büyü sona erdi

dünyanın bütün sevgileri
ve sevgilileri
bir araya gelse
solda sıfır kalır
senin sevdanın
saflığı

ne güneş
ne yeryüzündeki son teknoloji
henüz ulaşamadı sıcaklığına
soğukkanlılığına
insanlığına