Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

çirkinliklerden
ve yüzsüzlüklerden
sana sığınmak
saçlarına
güzel yüzüne
ve kuş çırpıntısı yüreğine

çarşıda
sokakta
okuldaki sırada
fabrika tezgahında
tütün
ya da pamuk tarlasında

dertmiş
tasaymış
varmış
yokmuş
yoksullukmuş
bütün zenginlikler

örselenmiş
ötelenmiş
ihmal edilmiş
kendi haline bırakılmış
aşağılanmış
velhasıl

bırakamadık kendi haline
doğal gidişatına
müdahil olduk alışılmışa
yaşamın anlamsız akışına
karşı çıktık statükoya
illa iyisi olsun istedik

Rumeli feneri gibisin
güzellikler içinde
yolumu kaybettirmeyen
karanlıkta
ay ışığım
ve birlikteliğimizin

doktorsun
insanlığın kurtuluşuna
reçete yaz diyorlar
ben daha çok
hastalıkların reçetesinden anlarım
ancak

gidişinden
besbelli
dönmeyeceğin
ve gözlerinden
sevmediğin

korkak
ürkek
titreyerek
kıyıda köşede sinerek
söylenerek olmaz ki
gecekondudan

yarım yüzyıla yaklaştı
lacivert bahriyeli giysimle
yanımda ablam
ve dağ gibi,mavi gözlü
dim dik duruşuyla babam
padişah egemenliğinin