Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yürek ağrısıyla uyandım
bir gece yarısı
sağa sola bakındım
yoksun
aradım yoksun
sordum yok

sarı ışıkta korna çalan
kuyrukta kaynak yapan
kendisini uyanık sanan
yaptığı hatayı normal karşılayan
ayni hatayı karşısındaki yaptığında
bağıran,çağıran,horlayan

nereden geldiği
ne yapacağı bilinmeyen
meczup bir aşk gibiydin
yüreğimi şaşırtan

Kasım 2014

sanki
yüreğin
gözü mü var görsün
gönlün
kulağı mı var ki duysun
hissetmektir mesele

şimşekler çakıp
hava bozduğunda
her sıkıştığımızda
sığındığımız yüreğimizle
ve gökleri maviye
doğayı yeşile

bastırılmış
ertelenmiş
ötelenmiş
yaşanamamış duyguların mağduruydum
törelerin
acımasız

uğraşma nafile
ne zamanı geri alabilir
ne de
gidenleri getirebilirsin geriye
bari kalan zamanı iyi yaşa

kar tutunmuş
karşı dağlara
göz alabildiğince
gel gör ki
salıncak kurduğum ağaçlar
henüz dökmemişti yapraklarını

çıkar toplumsal maskelerini
nedensiz özverilerini
karşılıksız sevmelerini
rahat bırak kendini
kendinden çektiklerini
başkaları için yaşamayı da bırak

bacağımda şarapnel parçası
yüreğimde yara
elim yüzüm kapkara
burnumda barut kokusu hala
ölüm
ölüm