Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kim yordu seni
kim yordu
hüznün bini bir para
acılar gırla
yüzün soldu
biliyorum bunların hiçbiri

her adli nöbette
son olsun diyorum
son bulsun istiyorum
artık gitmek
o soğuk yüzleri
görmek istemiyorum

gözümü sevdadan
sözümü ortamdan
özümü doğrulardan
ve yüreğimi sevdalıdan sakınmam

Ocak 2015

amatör
ya da profesyonel
mektepli
ya da alaylı
devrik yada düz yazı
kurallı

mevcudu yaşayan
hisseden
hırçındır bu yüzden
bana ne diyemeyen
kendisine dokunmayan yılana da
müdahale eden

çiçeğin can suyu gibi
derdimin ilacı
can simidim
fırtınalardaki sığınağım

yaşam algoritmam

göğe uzanmış da
bulutların arasında
rengarenk
kelebeklerin dansını
ağaçların kardeşliğini
taç yaptığın çiçekleri

gidişinden
besbelli
dönmeyeceğin
ve gözlerinden
sevmediğin

korkak
ürkek
titreyerek
kıyıda köşede sinerek
söylenerek olmaz ki
gecekondudan

yarım yüzyıla yaklaştı
lacivert bahriyeli giysimle
yanımda ablam
ve dağ gibi,mavi gözlü
dim dik duruşuyla babam
padişah egemenliğinin