Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

elimizin ayağımıza dolaştığı
ne yapacağımızı şaşırdığımız
geri de duramadığımız
gözleri kapalı
ağzı meme arayan
bütün masumiyetiyle

zeytinin
zeytincinin
kömürün
Yırca’lının
Somalı’nın
ve Ermenekli’nin

keşke
kararan bulutlar olsa
kara bahtlar yerine
eninde sonunda açılacak
nasıl olsa

gerçekliğin aksine
meğer
seni kafamda
ve hayallerimde
ne çok büyütmüşüm
yaşayınca anladım

tutturmuş buyurganlar
derebeyleri
HES’leri
nükleeri
kapkaranlık
yerin yüzlerce metre derinleri

başkasının mutsuzluğu üzerinden
kurulan dünyalar
rızkını
çalmada arayanlar
sofrasının kırıntısını paylaşmayanlar
işkence yapanlar

ağır zulmün
baskının rağmına
sabırlı olana
halden anlayana
yalana karşı durana
kirlenmiştikten korunana

güneş doğmaz madene
ne yağmur
ne sis
ne kuş sesi
ne de fırtına uğramaz yurduna
taşın altında solucanla

aydınlığa
barışa
umuda ışık yak
mum
veya el feneri
çıra

kargadan korkanın
darı ekmediği yıllarda
kelle koltukta
demirden korkmadan
trene binerdik
uzun