karanlıkları yırtan fırtınalar
savurdu bizi
kasırgalar bozdu dengemizi
batırdı gemimizi
ancak
hiç bir aygıt
bilinçtir düşünce,
duygudur
alışkanlıktır
aykırılıktır
paralelliktir,zıtlıktır
çılgınlıktır
karanlık bataklıkların
kirlenmiş gecelerin
beyaz atlı prensiydim
sevdanı biriktirdim
deste deste
destansı birlikteliklerimizde
bir deli taş attığında
bilmem kaç akıllı çıkaramazmış
benimki ağır sevdadır
dipsiz kuyularda
çıkarmaya güç yetmez
dört mevsim
kurumayan yaprak olsun isterim
hep yeşil açan
on iki ay
rengarenk
Ateş olmadan
Dağ başında tüter duman
Efkârım sığmaz içime
Sabrım taşar
Yokluğunda
Ne yürek kalır
bugün
kuşların senfonisine
davetsiz misafirdim
mest ettiler
konçertoyla başlayıp
piyanoyla devam eden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!