Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

geçmişin anılarına yolculuğumda
ak düşen saçına
ay ışığında
özenle
at kuyruğu ördüm
geleceğe mum yakarak

kar yağdığında dağlara
soğuk dondurduğunda
beyaz tenine dokunur
tertemiz
kuş hafifliğindeki
yüreğine sarılırım

bilmez de meseleyi
atlar hemen ortaya
her fırsatta
otör kesilir
bir de ders vermeye kalkmaz mı
bilmediği hakkında

efendiler
hayalleri
değerleri
yaşama ait
ne kadar güzellik varsa
ölümü bile kirlettiniz

çığ altında
çığlıklar
yarin ismini sayıklar
boşuna çırpışlar
dağlar kendi yasını tutar
nefes alamayan

bakkal amcamız vardı
çarşıda Salih amca
mahallede Salim amca
sabah çok erken açarlardı mekanı
kırtasiye de bulunurdu
kap kacak da

soframız kurulu
buharı tüten
tavşan kanı çayımız
bardağımızda yarım
ellerimiz havada
yüreğimiz oracıkta kaldı

şehrin arka sokaklarında
çıplak ayağınla
cüssene
ve yaşına bakmadan
boyundan büyük
sırtlandığın yükle

ben
sevdayı gözünden
yiğidi özünden
insanı sözünden
tanırım

bittiğinizi hissettiğiniz oldu mu
bir an öylece
nefessiz kaldığınız
hayal kırıklığı yaşadığınız
yaşamın çekilmez olduğunu düşündüğünüz
duygu durumunuz