Sabahları doğan güneş gibisin,
Ağaçlarda açan çiçek gibisin,
Gül dalında öten bülbül gibisin,
Dertlilere derman hekim gibisin.
Yaylalarda esen poyraz gibisin,
Yanakların diride çiçeğin neden solar
Yüzün tebesüm eder yüreğin neden yanar
Bir çeşme başındasın her ahında alev var
Bu ne derttir mercanım senide sarmış efkar...
Bir tarafın baharken diğer yanın hazandır
Kulunum rabbim vardım dergahına
Karanlık yolumu aydınlat yürüyeyim yarına
Kurtar bizi Allah'ım sığındık afına
Dergahın tövbeler dergahıdır Allah'ım.
Çağlayan gönüllerlen gece gündüz çağlarım
Hasretin içime gömer giderim,
Sevgimi sır gibi saklar giderim,
Elveda demeden çeker giderim,
Gölgemle beraber yürür giderim.
Sevdamıza bir mum yakar giderim,
Dar ve ince bir sokakta sessizce gezinirim,
Karanlığın kuyruğunda kaybolmuş umutlarımla giderim,
Kıytırık loş gölgelerde takatsiz pineklerim,
Yalnızlığımda nice yalnızlıkları gizlerim,
Güneşin kızıl sıcaklığında esen poyrazla kaybolur düşlerim.
Gönlümde gözyaşı var,çile var,ızdırap var
Yıllar yıkmasa beni yıkacak dertlerim var
Sabahı bekle derler beklesem neye yarar
Gecede olsa bile her demde yolculuk var.
2005
Bir elinde bayrak bir elinde sancak
Şehit olmaya gider aslan mehmetcik.
O ki mehmetciktir, onundur meydan ancak
Bine karşı bir vucut yiğit mehmetcik.
Hele duy o anda mehmetciğin gür sesini
Nice hayalleri tükettim yinede bıkmadım
Nice zorluklarla savaştım yinede yılmadım
Nice acıları yaşadım yinede dayandım
Nice yokuşları aştım yaşamaktı amacım
Artık yoruldum bir yerde durmalıyım
Kendimi toprağın bağrına salmalıyım.
Mecnun'a çöldür Leyla'sı,demlenirken,iniltisi yürekte hazan olur.
Sazın teline dokunur,ayrılık dilden dile perde perde okunur.
Açılsa cennet kapısı huriler Leyla olur.
Mecnun'a Elif'tir Leyla'sı katre sinde son bulur.
Ayrılığın adıdır Leyla, çöl ise bahane
Kimi Leyla'sını sürdü çölde süründü
Kimi efkarını sürdü derde büründü
Kimi çilesini sürdü ayrı yürüdü
Gece sürgün oldu, gönül süründü.
Yağmur cama sürüldü,bahar kışa büründü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!