Necati Öztürk Şiirleri - Şair Necati Öztürk

Birgün hasta düşeceksin,
Doktor,doktor gezeceksin,
Bu dert nedir diyeceksin,
Ve günahkar öleceksin.

Bir rüzgardı esti geçti,

Allah resulu yapmamışken,
Kula kulluk etmemişken,
Sen dersinki molla gelsin,
Bana hürmet secde etsin.

Sarıklıdır cahil dersin,

Melek yüzlü,nur yüzlü anam,
Kucağında beni büyüten güzel anam,
Beni dualarınla büyüttün canım anam.
Kanları ile bayrağıma renk veren mehmetleri doğuran,
Ey bağrı yanık,yüreği yaralı canım anam,
Yurdumun her karışı senin kucağın gibidir.

Dua edriz anbe an, bizleri duy Allah'ım
Mahşere dönmüş Gazze, mizanı kur Allah'ım
Gönder meleklerini, hesabı sor Allah'ım
Akan şu mazlum kanında,zalimi boğ Allah'ım.

Şu küçük bebekleri,vuranı gör Allah'ım

Yolum Hakkın yolu ola,
Gerçeklere varayım ben.
Mü'minin kalbi yanında,
Gerçeklere varayım ben.

Bu dünyada hep aşk ile,

Sabahları doğan güneş gibisin,
Ağaçlarda açan çiçek gibisin,
Gül dalında öten bülbül gibisin,
Dertlilere derman hekim gibisin.

Yaylalarda esen poyraz gibisin,

Yanakların diride çiçeğin neden solar
Yüzün tebesüm eder yüreğin neden yanar
Bir çeşme başındasın her ahında alev var
Bu ne derttir mercanım senide sarmış efkar...

Bir tarafın baharken diğer yanın hazandır

Osman oğlu bir kalk bak ta cihana
İslam coğrafyası zelil ve paramparça
Emperyalist girmiş İslam yurduna
Elini bulamış İslam kanına
Bir tefrika sokmuş İslam yurduna
Vuran da Müslüman, vurulan da.

Dökülen yaprakların kurumuş dallarında,
Tut ellerimden çiçekleri açsın baharda.
Batan güneşin süzülmüş akşamında,
Bitsin bu ayrılık otur yanıma.
O mahmur gözlerin durgun bakışlarında,
Nice duygular saklı sen anlatmasanda.

Ey insan kendini bil yoksa ömrün helak olur
Sen nefsinle delaleteysen şeytanda seninle beraber olur
Ne kadar büyürse büyüsün arşa kavuşmaz başın
Yer bile altından kayarda sen kendini dahi tutamazsın.

Şu fecri alemde deme varmı ben gibi