Bayram şekeri gibi tatlıdır hayat.
Bir fidanın güneşi görmesi gibi...
Yeni yetme bir çocuk,
Nasıl tadıyor sa hayatı.
Eski bayramlarda öyleydi;
İki kız tavla oynuyor,
İkisi de karşımda duruyor.
Kıvırcık olana baktıkça,
Ruhum sanki uçuyor.
Masada farklı bir hava var sanki,
Bakıyorsam gözlerine dik dik,
Kızıyorsam kendime,
Ağlıyorsam karşında,
Sevdim demektir.
“Bu aptal da kim? ” diye sorduysan kendine,
Bu aşka ne çare,
Olmuşum pare pare,
Düşmüşüm bir zalime,
Beklerim seni hayallerimde.
Gönül istemez ötesini,
Bir resim gördüm ki inci tanesi,
Rüyalarımın ve gönlümün cennet bahçesi,
Vurdum duymaz belki, belki de sevmez beni.
Ama, ölsem de unutamam o resmi.
Aslında saf görüyorlar beni,
Ey ismiyle bu kağıdı lekeletenlere,
İşte ahım onadır..
Ey tertemiz yüreğimi;
Sayfalarca derletenlere,
İşte ahım onadır…
Sen ve ben iki bulut olsak,
Çarpışsak bir yıldırım atılsa ortaya…
Eli kolu yumuk,
Küçük bir çocuk…
Keşke başka bir dünya olsa,
İşte sen gökte bulut olsan,
Ağlama ey mavi yalı
Ben gideceğim; ama sen buradasın
Ve gönlüm hep maviliğiyle seninledir.
Sakın ağlama!
Ağlayıp da masmavi gökyüzündeki
Bulutları savaştırma!
Mor mor açan,
Bir sümbül gibiydi sevdamız.
Ta ki o güne kadar,
Ölüme inat bekledim seni…
Bir kedinin,
Soma yolunda bir muzriplik vardı gönlümde.
Akşam oldu da,
Ben olamadım daha…
Şu soğuk gecede, bir nokta buldum.
Yukarıda yıldızlar parlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!