Necati Gedikoğlu Şiirleri - Şair Necati ...

Bir damla su ki candır.
Sonsuz altın hicrandır.
Susuz iken yala dur,
Mertsen canını kandır.

Bir damla su ki candır,

İstanbul’da bir gül gördüm,
Hemen gölgesinde dondum,
O an gözlerimi yumdum,
Betonların arasında!

İstanbul’da bir gül gördüm,

Anadolu merdinin bitmez çilesi,
Gurbet kuşu hepsinde var ahuzar,
Sılasından dua okur ninesi,
Gurbet eller olmuş hepsine mezar…

Her övgüler bu mertlere yaraşır,

Uğursuz baykuş değil,
fıtrat üzere öter,
fıtratı olan heder,
insandır alçak zelil..

Kalabalık sokaklar, bir insan bulamadım.
Gözlerim kör değil ki,demeyin göremedin.
Demek Çanakkale’de, Anzağ’ı vuramadım,
Asrı Saadet gibi,saltanat kuramadım…

İnsanlık yok olmakta,tükenir adım adım,

Çanakkale içinde vurdular beni,
Sanmayın tarihten sildiler beni,
İçimize sızıp çaldılar beni,
Ne yapsa yıkamaz özümü,beni.

Haçlısı, Hindu’su, şövalyeleri,

Namluya sürülü ölüm;
bir barut atımı hayat,
gel sevelim sevilelim,
aşka konmuş abıhayat.

Kim demiş atatürkler,
cıkar belli okuldan.,,
bu diyarda herkes o,
damarlarda hep o kan..

Domuzları beslerler başlarını keser camilere asarlar
Domuzlar artığını yer; avrupalılar artıkarı ile domuzları
yalayarak çiğnemeden yutarlar..
Domuzun fıtratı hak lakin neme nem bu gavurlar..

Gene hüzün fırtınası döşümde,
Gene efkar kasırgası içimde.
Gene hazan rüzgarları esiyor,
Tepinir bir yandan gençlik içimde.

Nice Koçyiğitler düşer mezara,