Necati Gedikoğlu Şiirleri - Şair Necati ...

Şimdi sensiz ölüyorum,
dizlerimi dövüyorum,
nası yaptım bilmiyorum,
sensiz bensiz ölüyorum..

şimdi seni özlüyorum,

Toprağın küllense de,
Yüreğim kor kor anam.
Tık nefes ciğerimde,
Semaya durdun anam…

Nur ışık gözlerimde,

Dizilin yan yana mana cözülsün,
kalemin ucundan kendi başına,
care bulun mazlumların yasına,
dizilin yan yana mana cözülsün.

Rahmetli ninemin olun duygusu,

Ölünmezmiş ölen ile,
şimdi ben mi yaşıyorum?
Yalınız bu beden ile,
şidi can mı taşıyorum.

Kanser ayasofyada,
kanser misaki milli,
sığıntılar borsada,
tek dişi kalan kimdi...

Dat vermedin ömrümden,
bırak beşimi felek,
vuracağım alnından,
artık beşimi bırak..

Dört köşesin zevkinden,

Yabancı gözlerle bakışın varya,
kalbime dağlanmış hançer indirdi,
bir selam vermeyip o boş bakışın,
can evime karadaşlar bindirdi.

Şimdi ben sensiz miyim hasretinle ölürken,
Kanat çırpamaz mıyım,kuşlar gökte uçarken.
İşte divane kaldık sen uzak ben yakınken.
Ne olursun kendini benden bile sakın sen.

Şimdi ben burada mıyım kendimden bihaberken,

Çileyle yoğrulmuş çiçek gibisin.
Elemin kederin aynası sende,
Arının yuvası petek gibisin,
Kırların dağların nefesi sende.

Karanfil papatya mor menekşesin,

Dalından düşen yaprağı rüzgar sürükler ya karıncaya;
Işık karanlıkları tutar da sokamaz ya umarsız gözlere.
Çığlıklar duvarları yıkarda,aşamaz mı kulak zarını?
Ayyaş kadehleri kırar ya,bunca aymazlığın intizarımı.
Sular donar da taze kalmak için susuza.
Gökler ağlar da boş gördüğünde avuçları.