Toplasan boyum kadar olurdu harman,
Bütün köyde biterdi akşam olmadan.
Biz umut ekip hayal biçtik her zaman;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Alışmıştık hep, kuru kıt kanaata.
Evde bulgur hep biterdi gelmeden yaz,
Önlük bahtım gibi kara, yakam beyaz.
Değişmez, istediğin kadar oku yaz;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Aklımız yetmedi bir işe, sanata.
Eller, ayaklar kurumuş; gitmez nasır.
Oturacak yer yok, bir tek vardı hasır.
Ben de hiç anlamadım, bu nasıl bir sır?
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Acaba bizde miydi hep bütün hata?
İpotek tarla bizim, mahsul ağanın.
Bilmedim neresinde idik kavganın.
Sonradan öğrendim, utancıydık çağın;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Gün geçmez ki çalışmadan yata yata.
Her evde var birkaç tane paslı orak.
Kupkuru çatlardı yanan kurak toprak.
Ne dal yeşerir, ne kıpırdardı yaprak;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Çakıl taşlı gem vururduk cılız ata.
— SAMİMİ
Sami DemirkolKayıt Tarihi : 23.09.2014 14:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!