Ne Kanat Ne Sabır Şiiri - Kenan Gezici

Uyumuşken gönlüm her kış uykusuna.
Keşke çıka gelseydin, dursaydın karşıma.
Bir ay gibi parıldayan gözlerin,
Ellerin var ya ellerin değseydi elime.
Ne mevsimler çalsın benden isterdim.
Beni bir yer anlar güneşten aydan uzak.
Şu kızıl akşamda ya da bir ay ışığında.
Gelmek ne kalmasaydı papatyanın umudunda.
Ne kaldı ki sandın geride senin ışığın.
El ayak çekilmeyen daha kaç gün var.
Kaç saat kaç lahza kaç an gelip geçti,
Zorlar sabrın tezahürü, kimin imtihanı var.
Kimi uyutuyor bu gözler kimden sabır bekler.
Umutsuz gözlerim yolda kimi bekler.
Ne sandın bahar mı geldi kışıma.
Durup kaldığım yerde hep kış var.

Kenan Gezici 08/04/2026Ne