Ne Fayda 2 Şiiri - Fatma Soylu

Hakikat bahrine dalmayan insan,
‎Doğruyu yanlışı bilmeyen insan.
‎Mazlumun yaşını silmeyen insan,
‎Her gün bin bir rekat kılsa ne fayda.
‎
‎Zalimin yanında safını tutan,
‎Doğrunun sesini korkuyla yutan,
‎Vicdanı bütünüyle paraya satan,
‎Karun hazinesi bulsa ne fayda.
‎
‎Midesi haramla, hileyle toksa,
‎Kardeşin bağrına batan bir oksa
‎İbadet eyleyip ahlakı yoksa,
‎Cihanın sultanı olsa ne fayda.
‎
‎Dulun ve yetimin hakkını yiyen,
‎Üstüne kibirden ipekler giyen,
‎Ben kendi kendime yeterim diyen,
‎Dünya malıyla dolsa ne fayda.
‎
‎Komşusu aç iken tok yatan gafil,
‎Nefsinin peşinde sürünen sefil,
‎İyilik yolunda değilse kefil,
‎Ömrünce oruçlu kalsa ne fayda.
‎Gümüşten tabutlar alsa ne fayda.
‎
‎