Nasıl Öderim Şiiri - Kasım Kobakçı

Gamımın yoldaşı, ey kıymetli validem benim,
Senden yoksun bu acı dünyaya, nasıl dayanırım.
Rızanı ver, bağışla beni, affet validem benim,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...
*
İhtiyacım var lütfuna, senin yumuşak sevgine,
İyi dilekler dilerdin, girdiğim her bir işime,
Yüz yıl uyurum, bir anlık misafir olsan düşüme,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...
*
Rahatça uzanıp, başımı koyunca dizlerine,
O eşsiz sevginle, sarardın beni şefkat teline,
Yetişirdin hep imdadıma, koşardın her derdime,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...
*
Hep burnumda tütüyor, o taştan avlulu konaklar,
Tezgâhta kilimler dokuduğun, o eski zamanlar,
Ver de öpeyim doyasıya, nurlu eller yanaklar,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...
*
Sırtımda kafilelerle taşısam da, bana destur,
O kutsal ayaklarının, altındaki toprak hoştur,
Evlâdım demen yeter bana, bütün dünyalar boştur,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...