Sevdalanan gönlüme bir ateş düştü ki ne ah
İhlas eyle ey işveyâr leylinle mazul gönlümün
İltimas etmessen zebil olan gönlümün haline eyvah
Suzidilin yandırdığı meşale fersiz, afitabı ol gönlümün
Beklediğim nihai mukbil alemi süflide senmişsin
Ezvacen neşveyleyim rayihanı meshufane nefsime
Lebinde bir saz ki huruş eder aşikane gönlüm seyrine
Lezzeti dilde nakşeder zarifane yansıyan huzme-i yarin
Eseri ilahiyenin kerimane hem bedi sıfatı zuhrunca yare
Bendim bi hemal olan cemaline aşkınla abad eyle ya peri
Gönül Nağmeleri
Kayıt Tarihi : 18.08.2023 02:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gönlüme öyle bir aşk ateşi düştü ki, tarif edilemez bir "ah". Ey nazlı sevgili (işveyâr), gecenin karanlığıyla yalnızlığa terk edilmiş gönlüme samimiyetle (ihlasla) yaklaş. Eğer benim perişan (zebil) halime bir merhamet eli uzatmazsan (iltimas etmezsen), halime eyvahlar olsun. İçimdeki aşk ateşinin (suzidil) yaktığı meşale artık sönük, gel sen benim gönlümün güneşi (afitabı) ol. Bu fani (süfli) dünyada beklediğim nihai mutluluk (mukbil) aslında senmişsin. (Nefsimi) senin mis kokunla büyülenmiş (meshufane) bir halde, neşeyle kendimden geçireyim. Dudaklarında (leb) aşka dair bir saz çalıyor ki, bu nağmeler gönlümün yolculuğunu coşturuyor. Sevgilinin (yârin) yüzünden yansıyan o ışık hüzmesi, damağımda zarif bir tat gibi nakşoluyor. İlahi eserin, cömert ve eşsiz (bedi) sıfatların sanki sevgilinin üzerinde görünüyor (zuhrunca). Senin eşsiz güzelliğine (cemal) hayran olan bu zavallı kulunu (bendini), aşkınla yeniden inşa et, ihya et ey peri(hâyâli. rüyada görülen nurani sevgili)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!