Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Kaçıncı mektup zamanı oldu.
Kâğıt mendil çıkalı çok oldu.
Biz ayrıldık her şey de ayrıldı.
Ağaçtan bak yaprak, yaprak kâğıt.

İçten kopuş sevmek, ayrılıkta

Ben ne inanır ne inan mazım
Konuşur biter inancım
Düşünürüm yeniden başlar inancım
Aklım şarj olur

Ah çileli başım sabrım yoksa

Kadersiz

Çirkinliğin olmuş yok
İmgesiz bir şiir gibi
Güzel kalmışsın çok
Sana şair olmaz

aramıza yazı girdi
kader yazı

aramızda şairler vardı
söz taşırlar
güzel sözler

Tenimin üstüne ruhumu kesip biçip elbise dikiyorum.
Bir sürü küçük ceplerle elbise.
Ruhumun zihnime birer yaprak dökümü.
Duyduğum üzüntüler aldığım özlemlerle hasretlerim.

Gülmem yok mu yakam bağrım açık, eteğim tutuşur yer.

Kadinlar var
Kadınlığı ile kadın
Ilk bir kız çocuğu oturmuştu kucağıma
Ben ergen i çocuk
Sonra bir abla karşılamıştı
Hayatımı karşılar gibi

Kadınlar hep önde
İnsanlığının önünde kadınlığı
Kadınlığından sonra insanlığı
Gelir ve
Arkasındaki, adam duramazsa
Dövülür de sövülür de

Kadın ne ister
Çocukluğunu geri versinler ister
Kucağına bir çocuk verirler
İnsan ne ister ki kadın erkek fark etmez
Bir masa sandalyeleri olsun ister
İnsan bir ailesi olsun ister

Kadın var içimde
Kim bu kadın kadınlara bakıyorum
Bakıyorum bana bakan var mı?
Denk gelmedim hangi kadının içindeyim
Bana da akıyorlar şöylesine kendilerini yokluyorlar
Ama kalıcı bakmıyorlar

Kafa

Gerçek zırh
Gerçeğin ta kendisi, gerçek
Gerçek ilişkiler de yıpranır
Oyun olursa beyni