Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Masmavi gök altında yeryüzü cam gibi açık.
Yalnız odam biraz buğulu,
Bir yaz günü.
Bir kardan adam gibi eriyorum seni görünce.
Birde öpsem seni.
Bir bahar günü eriyen kar gibi akarım bakışlarında.

Karikatür
Aramızda yaşayan
Canımızdan taşan bu canlılık
Sanat verdi ruhunu
Resim oldu hayatı, durmadı
Bizi bize anlatı, aklımızdı düşündürdü bizi

Karıncalaşmak

Karıncaları seyrediyorum
Bir kışın ortasında
Bir masa başında memur
Devletimi beklerken

Bir karınca yuvasının başında oturmuş karıncaları seyrediyordum.
Güneşli bir gün açık bir yokluk vardı havada.
Merakım vardı karıncalara.
Ölü bir zamanımda işim gücümle yokluğa karışmıştım.
Bir nevi tatildeydim.
Bir nevi dünyayı kendi haline bırakmıştım.

Kar Işık, Karışık

Kar yağmış karışmış renkler
Beyaz altında kalmış
Ne kararsan kar ışık kararsın renk katarsın
Renklerin yüzeyi beyazdır

İnşaatçılar İnsanlar

İnsanca bakar ama kızdırma hayvanca döner
İstediğini yapmak ister
İstediğinin yapılmasını da ister
Yaptığı istediğini karşılar mı derdi büyüktür

İlk gün.
İlik günüm.
Önümü ilikledim.
İş ezelden beri var.
Tanrının ol deyişiyle.
Tanrıya inancımla beden kabiliyetimle emeğimi veriyorum.

İlkin
Hayallerimiz ilkin toprakta biter
Bitki olur
İlkin orman kavuşur yeryüzü
Bakmak güneş gibi sıcak
Toprağın yüzü yumuşak

İlk Ve Son

İlk şey kızmak son şey gülmek.
Kızlar gülünce oğlan utanırmış kız gülünce oğlan bayılırmış
Utanmak erdemin donu.
Aslının sutyeni var.

İlk ve son hep bahar.
İlkbahar toprakta başlar
Sonbahar gökyüzünde biter.
Yaz yeryüzünde dolaşır
Kış dağ başlarında oturur.
İlk yaz son kış.