Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

aydınlık karanlık zaman akarken
insanoğlu güneşi yeryüzünde açmayı keşfeder
zamanın yarası evrenin yaralanması
hayatın doğması
ateşin
bulunuşu

Yani yersiz övgü yersiz eleştiri doğurur
Ve özellikle kişisel gelişmemiş toplumda yersiz konu konuşma
Kişiliksiz karakterleri ortaya koyar

Yersiz bilimden bahsedene dinsiz,
Yersiz dinden bahsedenede cahil denebilir

Zikzak

İyilerin başında zebaniler
Kötülerin başında melekler

Bir mafya babasının yanında bir melek

Zırto*
Büyük balık küçük balığı yutar
Sindirir hücrelerinde enerjiini alır posaını sıçar
Balık sıçar mı ya hiç görmedim sıçarken
Ayıklarken bağırsakları pisdi muhakkak bir şeyler yapar
Bu şiirin ilhamı ağzı bozuk bir arkadaş

toplam
yolu toplayalım ne yapalım
kazak örelim
ip
evet, atla
ilk yollardan biri

Sonbaharda pijamalarını giyer ölüm
Bir kış uyuyacaktır
İlkbaharda yine uyanacaktır ölüm
Gününe gün mevsimine mevsim ölen var
Uykusu olmayan canlılar da var
Ölümünü dolaştıran uykucu gezenler var

Toz ol!
…
Ne arıyorsun burada?
Toz oldum.
Toz olduysan bende tozunu alırım.
Kömürlüğümde ne işin var.

bir toz, aldı beni içime ters yüz etti dışıma
hapşırdım
toz bulutu sürükledi beni
taşlara yerlere serdi
hapşırma krizi tuttum
peşini bırakmadım

talihi yol talihim ana yol tarihim
insan inancıyla yolunda gider
bilimiyle yolundan döner
bir kıza aşık olması vatanını sevmesidir oğlanın
çocuğu olunca bir aile yol tutar
aileler birliği bir toplum

Tulum çıkardı!
Bebelere tulum ustalara tulum.
Bebekler uzuvlarını öğrenir ustalar alet ve edevatı öğrenir.
Öğrenmek arası bebek yetişir usta araç biner.
Tulum çıkardı bir siyasetçi kazandı.
Tulum çıkaranlar asma yarışında.