Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

dışarı çıkıyorum
kimseye karışma

ruhumla çıkıyorum
zihnimi de yanıma alıyorum
benliğim çekim merkezim

Yapraklar sonbaharın
Çiçeklerin yaz.
Kaç mevsim var?
Üçe bölmüşüz dışarısını.
Ilık soğuk ılık yaz.
Meyveler kışın.

Sonbahar Hayattır
Bugün ne kadar samimi
Bugün ne acaba
Bırak ayını günü bu gün sonbaharın ilk gülü
Bu gizem mi adamı sarhoş eder
En iyi yıllanmış hayatlar anlar

Son kez ve hep ilk kez âşık olurum

Ayaklarım ayakyoluna gider
Ellerim lavaboya varmaz, kış gelmiş
Suda öyle böyle değil yıkanıyor
Sonra başımıza çorap örecek kardan atkı

Son Okur

Bir şiir yetmiyor
İki şiir yazıyorum
İkimizin yerine de şiir koyuyorum
Ve hemen yayınlıyorum

Konuşuyoruz değil mi?
İçimiz dışımız havadis
Dur koşma, acelen ne
Spor mu, oluşumun ne
Profesyonel sporcu musun?
Ben ameleydim şimdi memur

Sonra Makyaj
İçimde hayvan yüzümde maske
Dilimde sihir
Dışımda hayat dünyam değişir

Yerde ve ressamın elinde

Sonsuzluğun Başında

Diğer şiirde uçurumdan bahsetmiştim
Balkona çıkmam demiştim
Güzel bir çağrışımda bulunmuşum
Uçurum ve balkon

8 Mart Kadınlar Günü
Sonsuz Mart

Aman adam işte!
Kadın sonsuzdur.
Erkek bir son.

İndim aşağıda sandım çıktım yukarıda sandım
Beş tane er değil, beşer; ne kötü.
Dünyaya doğduk kötü olduk, baştan cennetten kovulduk.
Ataya nesil kaldık.
Biat etmek yok DNA kodumuz işlenmiş zaten.
Yoldaşlık var, trafiğe uymak var.