Sevmek
Avucuma konmasıydı bir kelebeğin
Ceset olarak duracağına yakamda
Rüzgâr
Dağılmalı saçları her dudağıma
Konuşacak bir şeylerin kalmasın daha
yağmur başladı
aklıma geldiğinde
ne güzeldi ıslaklığında veya
gece yaşar pervane
karardığında gün
ayakları yere basmayan bir heyecan
sen geçiyorsun kapımın önünden
ara sokaklar gibi
bilinmez
sen geçiyorsun penceremden
kuşlar gibi
otobüsdeyiz yine ve eve gidiş
herkes eve gidiyor
kadın yazıyor
körfez arkada
kocacığım naber nerdesin
adam arka koltukta
üç çocuk (1973 e )
biri midye topluyordu
lağım suları ardında kıyıda
gürültülerin yakınmalarıyla
günbatımında
bıraktığın gülümsemeler dudağıma yapışmış
öylece bakarken pencereden
çok gülüyorum kendim kendime
aklımdan çıkmayanlar
çıkıyordu camdan siyah siyah
bazen söylemek istediğimi
söylememiş olmam
anlamaktı
çimlere saçılmış ekmek kırıntıları
hiç dokunulmamıştı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!