dudaklarında kızardı sıkılgan dudaklarım
bağır
kızardı zaten sessizliğe dudaklarım
hiç hayal edecek bir şeyim kalmadığında
gecenin sensiz bir yerinde
köşe başından senli bir şiir çıkar aniden
omuz atar gider
söverim ardından
duysun diye
sonsuzu sınır yapalım
mutluluğu yakaladığımızda
tutsak edelim kendimize
yüreğimizi gardiyan
içkimizi mektup
aşkın umrunda mı sevilmek
yalnızlığın senlikle anlamlanması
sanki kavuşmak gibi gidişine
mutluluk o
gıyabında sohbet etmekti
gözleri değdi gözlerine
aşık olmuştu artık
kendini beğenmeye başladı
dans etti çok kısa bir süre
gözlerine inanamadı
aynaya bakınca
beni sığacığa götür
orada deniz dök
güneşi koltuğumun altına ver
batmayayım diye
hep söze karışan
hani eflatun çiçekler var ya aramızda
aramız olduğunu sandığımız
sözcüklerimizdi bizden sakladığımız
bir türlü konuşamadığımız veya
aynı dalgaları beklediğimiz
ve yaşam bir oyundur
kadınlar erkekleri oyuncak zanneder
erkekler de kendilerini oyuncakçı
Üst dudağımı burnuma yapıştırıp
Ve gözlerime yaklaştırıp
Birçok bahaneleri kısa yol yapıp
ya da
ne diyeceğimi bilmemeyi takınıp
Kısaca söylemeyi seçiyorum hiçbirşeyi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!