Sonra öpüyorum mutfaktayız
Söyleyecek bir şey yok
Üzerine zıplayacağımız
Bir masa yok
Heyecanımızdan etrafa saçılacak
Öteberi yok
Sanki sürekli yazarsam
Okumaktan gidemeyeceksin gibi
Zamanın olmayacak gitmeye
Tüm zamanları yazmak istiyorum
Zaman da oyalansın benimle hem
Hem de zamanımı alsın
bir sürü taş topluyor dalgalar
irili ufaklı siyah beyaz
ben attıkça uzaklara düşlerimi
bir de paçalarını sıvamış
peşinden koşuyorum
en kızgınlığında yani her şeyin temmuzunda
tam öğlen anında
güneş tepesine dikilirdi
ağacın
tepesinde serçenin kanadı altında ki
Sıradanlığımın yitip gittiği bir şenliksin
Şiirler yazıyorum
Ama gülmeyeceksin
Sana söz
Ben gidince şair olacağım
kaldırımlar daralıyor
birlikte yürüyemeceğiz
zaman daralıyor
sözcükler telaşlı
bardağım sağır
palette renklerdir kafamı yoran
karışmaya görsün
yaşamıma
gökyüzünü mavi yapar
denizi bilinmez
dağları güneşi doğuran
geçmişimizde olamayacağımız gibi
nasıl aynı olabiliriz
şimdiki halde sev
yarında beni bekleme
çünkü şimdiye benzerim hep
geçmişte yapamadıklarımızdı geleceğimiz
o da yanımızdan çekip gider hep
ondan çocuk oluruz
belki geri döner diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!