Kül bir kelebek, göğsünde yanar gece,
Kargalar taşır gökyüzünü, dikenli bir hece.
Zaman, bir bıçak, damarlarında usul usul keser,
Ama sen, ey kırık ayna, hangi yansıma senin eser?
koluna girelim baharın
kolun kolun kolun ........
kelimelere muhtaç olmadığımız bir dünya istiyorum bazen ...
ruh ruhla sıkı fıkı ..göz gözle bir dünya ...var da .işte
insan evladına niye sınır lazım anlamıyorum ..
Rüzgar usulca fısıldar dallara,
Toprak uyanır, sessiz bir şarkıya.
Mart gökyüzünde gri bir tül çeker,
24 Mart 2025, hava serin, gökyüzü gri,
Rüzgar usulca fısıldar, dallarda bir ses izi.
Toprak uyanır yavaşça, baharın nefesiyle,
Gün döner sessizce, umudun hecesiyle.
Bulutlar ağır, sanki bir yük taşır,
Yangılar dört sarmış ülkemi,
Gökyüzü pas tutmuş, dağlar yanık,
Irmaklar öksüz, kuşlar sessiz,
Bir ağıt dolanır her rüzgârın dilinde.
Toprak çatlamış susuzluktan,
Narin
Soluk benizli düşler sarmış dört bir yanımı
yaşım daha sekiz
okullar açıldı bugün önlük yerine bana kefen giydirliler
Aslı bu dur
Sana günaydın deyip uyusam mı yeniden
sen uyanınca burada bir sefil günaydıncık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!