Nafiz Karak Şiirleri - Şair Nafiz Karak

Barınak


Ciğerimi soldum daraldım

gökyüzünde yıldızlar arasında

Bayım, aşk nedir bilir misiniz?
Biraz geç kalınmış bir tren
Son durağına varmadan içini boşaltan şehirler gibi.

Günahkar gecelerine ağıttır

İhanete ve pusa kesmiş tüm bir yürek

sevgi bilmez bir çift güvercindir

Yaşım onaltı hiç görmediğim kızı babam kendine gelin banda eş olarak,

Bilmemki gerdeğin gecesi nedir korktum kaçtım dayak yedim,

Sordum nedir tanrım bu diye beşik kertmesi

Sabah, bu kez korkuyla değil
ince bir ışıkla dokunur yüzüme
gece yorulmuştur artık
gölgeler kısa düşer yollara.

Bir çocuk gülünce

Puslu havaları sevmezdin görüşü kapatır
Çünkü senin gerçeğini açığa çıkarabilir.
’Baharı yüreğimde saklıyorum tıpkı sen
Ne çıkar sevdam onu tutamadıysa

Bugün adımlarından başlıyor her şey

Bir Avuç Huzur

sarı bir naber,
tropiklerin göğsünden kopup gelen,
bir avuç güneş, bir tutam rüzgâr.
bir avuç huzur, mu?

Avuçlarımda bahar getiririm, bir kaç gül, birazda huzur

Gözlerinde her/şeyim gel ki sana doyayım

Bir damla sevgili
Bilmezdim yalnızlığı bir ağaç gibi
Değilse ormanında yürüdüm
Ben

Bir kürdü sevdim..


Bir kürdü sevemezsin dediler bana
on dokuz sene ağlattıllar ya