Dicle akar, Fırat çağlar,
Toprak uyanır, tarih ağlar.
Kil tabletlerde yazılır kader,
Sümer’in düşü, Babil’in hecesi bedel
Gılgamış arar ebedi izi,
Çöl yalnızlıklarını biriktirdim kum fırtınlarında,
gelip benimle üşüdünmü?
Sözü sazdan kaçırıp gömdüm yüreğime
kapandıkça kapandı kapılar üstüme.
susutum kaldım en bağırdığınız yerde..
Kadın
Dünyadaki en güçlü insanlar
kime diye sorsalar
kendi başının çaresine
bakmayı öğrenmiş Kadınlardır derdim.
Kadınım..
Bana doğal halinle gel
şımart beni tıpkı sana geldiğim gibi,
Kalbimde eylem var, sessiz bir isyan,
Diller susar da gözler anlatır zaman.
Bir rüzgâr eser, içimde dal kırılır,
Sonsuz bir baharda yapraklar sarılır.
Göğsümde bir nehir, çağlar usulca,
Sokakta bir taş, yuvarlak,
Kim bilir kaç ayakkabı ezdi başını,
Kaldırımın kenarında bekler,
Sanki biri gelip alacak,
Kapılar kapandı,
içeriye yalnızlığın sesi doldu.
Bir nefes bile sorguya çekiliyor artık,
bir düşünce bile suç sayılıyor.
Gökyüzü görünmüyor burada,
Radyoda hafif slovlar
yağmur kararsız
bulutların içinde
güneş bir gülüp bir asıyor yüzünü
ne düşünüyorum bak sevgilim
biz seninle demin...
Kardeşler, uzatın ellerinizi.
koluna girelim baharın
Keman ağlıyordu sana,
Telinden dökülen her ses,
Bir yanık hatıraydı,
Bir yüreğin sessiz çaresi…
Ben şiir okuyordum,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!