Zenginlik, elinde tutmak değildir emvalini hayatın,
Tasarrufunda bir mevkidir ikramını Mevla’nın.
Son deminde elinde olsa ne olur tapusu dünyanın,
Zenginlik; doğmaktır, yaşamaktır, uğraşmaktır,
Bir ömür kazanmaktır, kaybetmektir, bezletmektir,
emrince Hüda’nın.
Kadim dostlarım, ah kadim bir kaç üstadım,
Aristoteles, Platon, Sokrates, Hipokrat!
Dün, bildiğininiz delilerden; sıradan bir deli,
Bir taş attı kuyuya, N’eylemeli? N’etmeli?
Ve evrende sekiz milyar kan ter içinde,
Güzeli var çirkini var, hele bebekler de ağlar!
Bundan Asırlarca evvel bir gece,
Puslu ayaz soğuk ve sessiszce,
Bir ocakta ateş yanar halince,
Alevler yalaz yalaz eşkal çizer keyfince,
Başında birkaç insan ısınmak derdinde,
O gecenin arşa doğru yüksekçe bir yerinde,
Bir küskün bir barışık yine hava,
Yağmurlara dalacak gibi yollar,
Sağdan soldan esiyor rüzgârlar,
İnsanlar bir ilkbahar bir sonbahar.
Zirveye çıkmadığım şu dağ ve dağlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!