Zavallı dünya,
Akmakta sonunu bilmediği,
Yakalamaktan ümitsiz,,
Yine de bile bile,
Akıyor,
Bulunmasa da bir tanecik kazığın,
Zenginlik, elinde tutmak değildir emvalini hayatın,
Tasarrufunda bir mevkidir ikramını Mevla’nın.
Son deminde elinde olsa ne olur tapusu dünyanın,
Zenginlik; doğmaktır, yaşamaktır, uğraşmaktır,
Bir ömür kazanmaktır, kaybetmektir, bezletmektir,
emrince Hüda’nın.
Kadim dostlarım, ah kadim bir kaç üstadım,
Aristoteles, Platon, Sokrates, Hipokrat!
Dün, bildiğininiz delilerden; sıradan bir deli,
Bir taş attı kuyuya, N’eylemeli? N’etmeli?
Ve evrende sekiz milyar kan ter içinde,
Güzeli var çirkini var, hele bebekler de ağlar!
17 Ağustos 1998 Depremi’nde vefat edenlere.
Tabanla tavan, kucak kucağa, sevda gibi,
neşesinden hayatın ne yapıyor, bilmedi?
Ölünün yüz örttüğü bezlerin görevindeydi, perdeler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!