Muzaffer Karabulut Şiirleri - Şair Muzaf ...

Sen emeklisin ya
Yaşamak senin neyine
Sen emeklisin ya
Para senin neyine
Yaşlandın ya
Kocadın ya

Çıkara bağlanmış herşey,
Çıkara dayanmış herşey.
Nasıl bir dünyaki
Verirsen anılırsın,
Verirsen hatırlanırsın,
Verirsen sevilirsin.

En güzel andır;düşler.
En zor şeydir; düşlere dönüşler.
Insan:
Düşlerde,düşler;
Sevgiyi,
Mutluluğu,,

Ganimete dönüşürse düşünce,
Ötekileşmede başlar,çöküşte.
Çeliş düşüncelerle;
Sorgula tüm düşünceleri.
Canınıda verme;
Nedenini,

Kim kime saygı duyacak;
Küçük büyüğemi,
Büyük küçüğemi.
Saygı duyduran durumlar;
Mevkimi,
Makamı,

Sen;
Bir zerrecik tohumda
Şifre iken
Milyonlarca canlı ile yarışarak
Dünyaya gelmeyi başardın
Giydirilen et,kemik, sinir, kan...

Çok yoruldum ama çok.
Neden mi ?
Düşünceden!
Gerçek olan şu ki:
Hiç bir yükün ağırlığı,
Bu kadar yormamıştı beni.

Herseyi yap,
Sadece birseyi esirge;
Adın çıkar nanköre
Sen:
Hala sana ait olanı;
Neden başkasına vermeye bayılırsınki

Sır aleminin sırrıyız,
Herbirimiz muammayız,
Evren biziz,
Ayna biziz,
Aynalar yansımamız.
Öfkeler;muammamız,

Ey
Varlığımdan habersiz olan meçhul:
Nerdesin,
Kimlesin,
Kiminlesin,
Neyle meşgulsün şimdi.