Mutlu musun şimdi?
Kalbimi kırdın...
Bile isteyerek..
Kendini düşündün..
Kendi duygularını "dürüst oldum" kıyafetine süsleyerek..
Peki..
Söyle, gerçekten mutlu musun şimdi?
Evet, sen de üzüldün biliyorum.
Ama benim yüreğimi incitmeye değer miydi?
Bir kırık kalbin sessizliği,
İki insanın gözyaşından daha mı hafifti?
Ağlarken bile huzursuz oldun..
Gitmeye niyetli..
Kalmaya değil ..
Işte bunları ben hissediyorum..
Mutlu musun şimdi?
Mesafe...
Herkes der ki kilometrelerle ölçülür.
Oysa asıl mesafe,
Konuşamayan iki kalbin arasındadır.
Ve o mesafe,
Her zaman biraz daha soğukluk getirir.
Mutlu musun şimdi?
İstediğin bu muydu?
Durduk...
Bekliyoruz...
"Zamana bırakalım." diyoruz.
Öyle mi?
Peki zaman nedir?
Yaraları saran bir hekim mi,
Yoksa anıları yavaşça silen bir hırsız mı?
İnsan değişir zamanla, ey aşk...
Gülüşü değişir, sesi değişir,
Hatta bekleyişi bile değişir.
Ama bazı yaralar vardır ki
Takvim yapraklarını tanımaz.
Değişiriz...
İşte bu mu seni mutlu edecek?
Bir gün yabancı olmak,
Bir zamanlar birbirine "evim" diyen iki insanın kaderi mi?
O hâlde mutlu ol...
Ben yine de sevmeyi seçtim.
Belki sensiz..
Belki de bizsiz...
Çabalamayı seçtim..
Ama niçin ?
Huzur aramayı...
Sen yoksan neyin huzuru?
Ey aşk...
Son kez soruyorum sana:
Mutlu musun şimdi?
Mutlu musun...
Çünkü ben,
Kaybettiğim senden çok
Birlikte kurduğumuz hayallere yas tutuyorum.
Ve en acısı da şu...
Sevgi bitmedi belki...
Bitmedi !
Ama bize ulaşacak yolu kaybetti...
Mutlu musun şimdi !!
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!