Ekmeğini yiyip yudunda durur,
Asker,Öğretmen Çocuğun vurur,
İyiliğin görende iftira vurur,
Her türlü insanlar yaşar Türkiyem.
Dağların çoğu bakire daha,
Sırıtma güneş o kadar kaşbimizi yakamazsın,
Sende şimşek o kadar zalim olamazsım,
Afet,felaket o kadar can alamazsın,
Ekmeğini yer yurdunda barınır,
İlk fırsatta ayağına sarılır.
Belki altı belki yedi yaşında,
Geçimi yüklenmiş bebek başında,
Bir tartı aleti yanıbaşında:
Taytayım ebii taytayıım.
Şubat ayının azgın kışında,
Yumurtayı almış ele bakıyor,
Ayağı,kanadı,başı saçı ne?
Asker öğretmen çocuklar ölüyor,
Savaş değil afet değil suçu ne?
İslama meyleyen devlet göçüyor,
Bu çağda dahi süper cahil var,
Gilgisi,görgüsü görüşüde dar,
Dünyaya serpiyor kırmızı kar,
Kemlik imparatorudurlar.
Yazarı,gazetecisi siyasi dahil,
İlk yaprakta ruhuma güneş doğdu,
Benliğim seni görüyordu,
Geçen dertler silindi,
Gayem yaşamak oldu.
Bahar gelip barıştırdı,
Tavırlarında kendine has edası vardı,
İlk gördüğüm anda yaşama sevinci sardı,
Gittiğim yerlerde gözlerim onu arardı
Yorgun bezgin gönlümü bir umut sardı.
Sevgin kara günlerimi güneş gibi yardı.
Niye kaldırıp koyverdin takazan kime,
Kulağını iyi aç atalarının sesine,
Yaşamak istemesende yük olma milletine,
Hazırcılık iyi değil hak ette ye,
Bu millet hep savaştanı bir olacak?
20 yıldır bir melektin,
Belki dünyada tektin,
Bu güne kadar mutlu ettin,
Vijdansızın birisin,
Sen elimin kirisin.
Riyakârlık sanatı olmuş,
Virüslerden virüs geliyor,
Özelliğin yitirmiş,
Virüslerden virüs geliyor.
İnsan kılığına girmiş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!