Mustafa Yazka Şiirleri - Şair Mustafa Yazka

Nazarım resmini çizmiş kalbimin sergisine
Salmışsın aşkın büyüsünü paranın kertiğine
Pişman oldum artık dünyaya geldiğime
Oynanır gülünür yenir içilir tabii düğüne

Evliliğin iç yüzünü bir bir gördüğünde

İlim ilerler,nüfus ilerler,
Kimi ay'a yıldıza gider,
Kimi yoktur hurdalık deşer,
Yokkeşmi oldun candaşım.

İnsanlar kardeşliğe inanmıştı,

İnsanın özelliği doğru dürüstlük,
Doğruyu destekten niçin korkuyor?
Zararın bilsede oluyor küslük,
Barışmaktan niçin korkuyor?

Yoldan çıkarır aşırı bolluk,

İlim ilerler,nüfus ilerler,
Kimi ay’a yıldıza gider,
Kimi yoktur hurdalık deşer,
İyisi iyinin kötüsü kötünün izi
Dünyada çoğaldı yokluk krizi.

Sabah akşam ailemleyim,
Tüm gün sizinle öğretmenim,
Zekam ile derslerleyim,
Gönlüm sizinle öğretmenim.

Tüm dersleri öğrettin,

Dizler kollar tutulmuş,
Hayatı haşat olmuş,
Önce çiçekti solmuş,
Nerde kaldın ooohooh.

Vakit vardı yaşamaya,

Ey zalim çocuğa yapılırmı illet
Artık kötülere gelsin şu ölet
Çünki suskun kaldı adalet
Ayıp ama yinede ooouuğf ooof.

Milyonlarca kişye deniyor millet

Saatlerdir iş görüp çalışınca,

Alın teri harcaması ne güzel.

Gurur ile ileriye bakınca,

Çöplükten çıkar tonlarca artık,
Çoğu da bulamaz bir lokma katık,
Bu kadar bolluğu nereden aldık,
Mirasyedi misin candaşım?

Alın teri,bilek zoru,emek sarfettik,

Ne olurdu yaa rab;
Çiçekler güller solmasaydı,
Yüreğimiz yanmasaydı,
Kemlikler olmasaydı,
Kurunun yanında yaş yanmasaydı.