En masumu yaprağı gülü kemirir,
Kimi ağacı fili devirir,
Hızın alamaz kendini devirir.
Dünyanın sırrına eremedimki.
Bitki toprağı canlı bitkiyi sömürür,
Milyonlara pay lar yazdım
Eser yazıp uyarı yaptım
Çekilip şöyle bi baktım
Gördüler de duymadılar.
Gençliği dünyaya katkı için sattık.
Vardiyaya girip ne işler yaptık.
Nice kaza bela atlattık.
Emeklilik bize çok mu acaba?
Artık bize huzur yok mu acaba?
Görüyorum dalgalarla kıyılar öpüşür,
Toprakla dolu cilveyle tepişir,
Rüzgarla yaprak işveyle sevişir,
Aramızdaki mesafe kapanamadı.
Akşam olunca içim sıkışır,
Kalbime bir sızı akşam güneşi gibi ağır ağır batar
Gönlümü bir hüzün karanlık gibi hazin hazin sarar
Gözlerime keder kara bulut gibi haşince çöker
Ateş böceği arıyorum karanlıklar içinde gezer
Eğlence olsun işkence olsun yeterki kalbimiz bir olsun
Cennet olsun cehennem olsun yeterki ruhumuz bir olsun
İzmirin ışıkları parlıyor,
Gariplerin iyi günü olmuyor,
Bak doktor bey kalbimdeki yaraya,
Ah çektikçe pınar gibi harlıyor.
Heybelinin kaplıcası çok kaynar,
Üç arkadaş çok yakındır,
Asker gurbet hastahane,
Hastahane başkadır,
Dert çeker yane yane.
Kimi kaza kimi doğum,
Nasıl güneş fezayı sevgiyle sarar,
Çölde kalan suyunu arar,
Gönülden sevenler sevgiyemi kanar?
Afacan günlerimizdeki tatlı hatıralar,
Kapanmıyor yaralar bulunmuyor çareler.
Beraber yürüdük biz bu yollarda
Beraber yürüdük dolu’da kar’da
Ben kulübede sense saray’da
Bana ne olduğunu hatırlatıyor.
Döndüm baktım dikenler büyümüş
Belli belirsiz pencerenin önünde,
Yatarken gezerken yol üzerinde,
Yazarken çizerken hep kalemimde,
Karşımdan hiç silinmiyor hatalin.
Uzayda,yıldızlarda ayda,güneşte,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!