İnsanın özelliği doğru dürüstlük,
Doğruyu destekten niçin korkuyor?
Zararın bilsede oluyor küslük,
Barışmaktan niçin korkuyor?
Yoldan çıkarır aşırı bolluk,
İlim ilerler,nüfus ilerler,
Kimi ay’a yıldıza gider,
Kimi yoktur hurdalık deşer,
İyisi iyinin kötüsü kötünün izi
Dünyada çoğaldı yokluk krizi.
Gidişine bak nasılda belli,
Huzuruna bak kırkdokuz elli,
Kapital arabası seferli,
Aman aman aman ne keyfelli.
Hiç bir derdi yok nede kederli,
Hissiyata önem verir
Çağırdımı hemen gelir
Eldekini derdini üleşir
Çok ama çok değerlidir.
Çok canlıları besler
Hiç mi canın yanmadı?
Hiç mi kaza olmadı?
Hiç mi benzin solmadı?
Vijdansızlığına kırıldım.
Sevgiyle mi bakılmadı?
Bazen bir hüzün sarar
Densizin biri kırar
Araştırmaz suçlu sanar
Haklı olunca kırılır insan.
Olmaz yerde olunca
Her şeyi ben bilirim Havası
Kendimden başkasını tanımam sara'sı
Fitnecinin kemlikleri kurması
Kalbin etrafını sarıp nasırlaşması.
Nasırın zamanla kuruyup çatlaması
Hani çok büyük boşluk hissederiz
Gidilmeyecek yerlere gözü kapalı gideriz
En önemli adetlerimizi terk edriz
Ne oldu bana bilemiyorum deriz
Böyle bir durgunluk olduğu anda
Öyle büyük kudretki sevgi,
Baharı görünce güller açıyor,
Hasreti bitipde bulunca dengi,
Etrafa şip şirin canlar saçıyor.
Gördüğünde toprak bile uyanır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!