Cümle âlem var olmadan, ilk var olan nuruyla,
Baktığımsın, gördüğümsün, cenahımsın efendim.
İsrafil de yoktu bile, yaratanın suruyla,
Delilimsin, dergâhımsın, pena-hımsın efendim.
Her zamanda, her andasın, tarih düşmez dilime,
Eğil koca dünya eğil,
Kaybedecek nem kaldı ki?
Hiçbir varlık benim değil,
Kaybedecek nem kaldı ki?
Seni mabet yapan yapsın,
Her zaman zayıf kaldın, ben güçlüyüm diyerek,
Senin köhne yükünü, zayıf olan taşıyor,
Halka rağmen haksızca, halk hakkını yiyerek,
Oturduğu makamda, hak etmeden yaşıyor.
Neler görmedik ki biz, neye şahit olmadık?
Elbette kolay değil, geçitler çok zorlaştı,
Yazık ki yol vermiyor, arada duvar varken.
Bahçeler ayrı düştü, bağlarımız horlaştı,
Yazık ki yol vermiyor, parada duvar varken.
İyi kötü karıştı, kaybolunca mihenkler,
Nur; kendisiyle zahir, şeyleri izhar eden,
Bu ilahi ışıktır, görmek için tek neden.
Kâinatı gösteren, hakikati bildiren,
Gözlerden, gönüllere, girerek şenlendiren.
Gayeye uygun şeyle, faydaları verendir,
İhsanıyla lütfedip, zorluğu giderendir.
Bu esmanın hükmünün tezahür etme şekli,
İki farklı cihetten, bakılması gerekli,
Geldi geçti, her nasılsa,
Anılacak dünüm mü var?
Yaşadığım son fasılsa,
Tapulanmış günüm mü var?
Dünya malı hepten kayıp,
Bir bedel istemeden, karşılıksız verendir
Önümüze sınırsız, nimetleri serendir.
İyiye ve kötüye, beklentisi olmadan,
Kesintisiz ikramda, hâşâ aciz kalmadan.
Vali, idare eden, hüküm veren demektir,
İhsanı ve ikramı, adaletli gerektir.
Dilerse öne alan yahut geri bırakan,
Merhametle gözetip, şefkat gözüyle bakan.
Fani olan her şeyin, kendinde baki kalan,
Malın, mülkün, servetin, mutlak sahibi olan,
Bu ismin hükümleri, madde ve manaya,
Sirayet etmektedir, dikkat gerek buraya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!