Körlüğümü görmeden,
Elde kusur var sandım.
Kibri yere sermeden,
Tevazuu ar sandım.
Onu bunu karadım,
Bir ismin tekrarı anmak değildir,
Zikir’in ilk başı, sondan içeri,
Toprak, bitki hayvan, ille insanın,
Hayati mimarı, genden içeri,
Yerden yere vurdu nefis zalimi,
Zora soktu terbiyemi, talimi,
Ne çekerim, kimse bilmez hâlimi,
----Gelin dostlar, pak edelim dergâhı,
----Zikredelim, Allah ile Allah'ı.
Canlardan birisin, iyiki doğdun,
Benim tatlı, şirin, melek Zeynebim.
Koyu karanlığı, nurunla boğdun,
Seninle dönerken felek Zeynebim.
Dedenin kalbine tahtını kurdun,
Ehlullah güruhunun sancağı Gavs Azam da,
Asıl vahi kaynağı,Sırrı ümmül Kuranda.
Bağlar bir bağ içinde,aşıları tutanda,
Avlar bir av içinde,aşıları tutanda.
Muazzam varlıktır eşrefi insan,
Deryalarla dolu, bir dipsiz kuyu,
Gözler hayran bakar, lal olur lisan,
Kudret ırmağından çağlıyor suyu.
Yazan bir olsa da, hayırda şerde,
Arkada bırakıp maddi dünyayı,
Artık bu limandan, demiri aldık.
Bıraktık hayali, geçtik rüyayı,
Mana denizine, gemiler saldık,
Dediler; körfezi terk etmek yetmez,
Niçin,ne olmak için,çırpınırız Cihanda,
Farkın damıyız hiçin,şu sınırsız zamanda.
Aradığımız nedir,hani nerde,ne yanda?
İnsan zanlara esir,hayalleri payanda.
Alakasız insan, söyler her sözü,
Âşıklar aşkından döner değildir.
İlahi aşk ile kor olan közü,
Mecnuna Leyla’ca söner değildir.
Halıysa halıdır, ilmektir ilmek,
Gönül yaylasında son kış da bitti
Karlarım eridi buzum kalmadı.
Kadrini bilmeden fırsatlar gitti
Zamanı saymaya lüzum kalmadı.
Mevsimler beşinci mevsime döndü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!