İşte sana kâinat, en büyük kütüphane,
Hiç kusursuz işleyen, nizamlardan okunur.
Evren içinde evren, baştan sona şahane,
Mikro, makro kurulmuş, mizanlardan okunur.
Davut’a aşk gelince, güneş doğdu çıradan,
Canlı bir tabuttur, şu benim postum,
Yaşam sevincimiz, oradan gelir.
Ecelle arkadaş, ölümle dostum,
Azrail’in sesi, buradan gelir.
Ayrılmaz dostumdur, yanımda durur,
Beni bana bildirecek,
Hızır gibi ilim ola.
Ağlar iken güldürecek,
Kadir gibi bin-im ola.
Ağrı dağı, var başımda,
Cahilin yanında tavşan kesilip,
Dilsiz şeytan gibi susmayın yeter.
Tavşanı görünce aslan kesilip,
Âlimin sesini kısmayın yeter.
İçinde ne varsa bulup suretin,
Bu dünyada huzur ararsan gönül,
İncitme, incinme, kalp kırma yeter.
İnsanlık şerefi en büyük ödül,
Bir kıymet bilmeze kaptırma yeter.
Düşmanına bile hor gözle bakma,
Gönül ocağında, tavlı yüreğim,
Ateşte kızardı, demircesine.
Cehenneme döndü, şaştı feleğim,
Kemiklerim yandı, erircesine.
Beynimde balyoz var, başım örs oldu,
İğnenin deliğini tünel gibi uzatmış,
“İplik gibi incel de, geç git” diyor buradan.
Baştan sona dikenli, üstelikte tuz atmış,
Yaramı azdırmaktan zevk alıyor yaradan.
Hiç ışık görünmüyor tünelin başındayım,
Azabı firkatle,beni neyledin,
Yakup’tan ziyâde ağlattın ey Dost.
Cemâlin görmeden deli eyledin,
Bahtımı aşkına bağlattın ey Dost.
Gözlerim hicrandan,handan olmadı,
Namertler öğretti bize mertliği,
Kalleşi yerecek çabam kalmadı.
Aşk ile un ufak ettik sertliği,
Taş atanla, taşla, davam kalmadı.
Her gün yüz binlerce, burkulur etim,
Kapitalist sistemde tefeci yasallaştı,
Fukaranın sırtından kârı dağları aştı.
Kılıfı da hazırda, adı yasal faizmiş,
Kurumlar devlet gibi, ne halt etse caizmiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!