Mustafa Semiz Şiirleri - Şair Mustafa Semiz

Yolun karşısındaki kaldırımda yürürken seni gördüm.
Ve sende beni ..

Duraksamadan yürüyen ben,
Yönüm sana dönük dondum.
Gözlerin bana çevrili ben sana çivili kaldım.

Vakit dar,vakit kıymetli.
İnsan,
üşüdü ıslandı.
Yürüdü,yoruldu.
Acıktı ve susadı.

İstanbul gibisin sen.
Bu gün doğdun, tıpkı onun gibi.
Yeni bir dünya markası oldun.
Heybetli ve çok güzel..

İstanbul gibisin sen.

Ey aşk sen ne güzelsin.
Sıcacık avuçlarım.
Işıldıyor, gözlerinde gözlerim.
Deli akıyor duygularım.

Yolum seninle birlikte güzel.

Bu yalnızlıktan çok çektim.
Ben seni buldum artık.
Hayat daha canlı ve neşeli.
İstiyorum senin gönlünde olmayı.

Sevgilim demek iyi gelecek.

İnsanlar çeşit çeşit.
Kimi sen,kimi benim.
Hastayım, hüzün deyim.
En büyük kararlar arefe sin deyim.

Burada,nasibimin bittiğini,

Seni rüyamda görüyorum.
Kaç heceli ismin biliyorum.
Sevmek istiyorum seni,
izin verirsen.

Aşk için varmı yüreğin ?

Kahrolası aşk..

Hayatın içinden yürürken,
Elimi kimin bıraktığını
Ve kimin sımsıkı tuttuğunu,
karıştırdığım o anlardan birinde;

Gitmek zorunda mıydın sevgili?
Keşke kalsaydın !
Hiç olmazsa bir ömür; kalsaydın!!

Yüreğimin kanayan yarası,
Gittiğinden beri damlıyor.

Hey hey sen nasılsın?
Yıktığın aşkım gibi,
benim gibi perişan mısın?