Mustafa Semiz Şiirleri - Şair Mustafa Semiz

Kaderle savaş yapılmaz.
Zaman onun.
Nefes onun.
Dünya onun.
Kaybeden sen olursun.

Kırık pencerelere denk geldim.
Hepsinde aynı fotoğraf galerisi.
Seni andım az önce,
Hüzünlendim.

Yollarına baka baka soldu, heveslerim.

Seni gördüm ,köşe bucak kaçarken.

Görmez olsun gözlerim,

Sen,
İsmiyle konuşan kişi.
Bu sitemler niçin ?
Duymazlar seni.
Tek duvar ve çok kalın.
...

Güzel yüzü endişelim.
Çay sigara kesmez seni.
Gel sohbet edelim.
Derdine çaredir senin.

Elbette bulunur.

Bizim için zaman tükendi.
Sonbahar ve kış artık.
Gelecek bu kadar basit.
Mevsimler bitti.

Sen gelmedin ,ben sana varamadım.

Ve gide gide yol bitti.

Mola mola derdik ya acıkınca
Seninle birlikte
Çay şeker dereotlu poğaça
Ve gözlerinin içindeki ben.

Ağlamak rahmettir.
Ağlayabilene ne güzel haslettir.
Gözü yaşlı olan herkese ibrettir.
Kim bilir ne derdi var deyip geçme,
Sende insansın insan olduğunu unutma .

Şiir mi yazayım?
Kime ,niye?
Ne için?
Neden?

Ağlayım mı?

Unutmak mı?
Hayır.

Seni hatırlamamak ne mümkün!