Mustafa Semiz Şiirleri - Şair Mustafa Semiz

Bu gün Ankara sokaklarında,
Sessizce yürüdüm .
Saatlerce dinledim etrafı.
Çocuk seslerini duymadım.
Geç kalmış ve evine dönmeye çalışanları dinledim.

Şu güzelim yeşilin içinde.
Birkaç gün takılsam .
Organik beslensem mesela,
Su ,ekmek bir kuru soğan.

Başımın üstünde bir çadır.

Bende ben var mıyım !
Onu bile bilmiyorum.
Bir ses vardı sevgiliden
Aşka dair.

Sesleniş kesildi,ses kesildi.

Seni çok sevdiğimi dünya bilirdi.
Sen bilememiş sin !

Ey gözümün aydınlığı,
Sevdim derken,
sevmemiş sin !

Herkesin acısı çok büyük.
Seninkinde ne var !
Sevdiysen sevildiysen,
Yeter bir ömür bu sana inan.

Yalanın yanına kalmaz.

Eskiden ağaçlar altında,
Yaşanır dı büyük aşklar.
Kimi zaman el ele göz göze..

Kimisinde de vedalaşılır ve
bir yıl sonra buluşmak üzere

Şu yalan dünyada,
Kimin için yaşıyorsan fark etmez.

Sen benim gönlümde yaşadın.
Hâlâ orda bir yerin var.

Sevgili sen sevgili.
Uyandı gözlerim hayal kırıklığına.
Çile sabır ve başsağlığı,
Bu aşk için.

Sultanım!

Uykuna dalmışım.
Sol yanım,
Nefesin sesin,
Yüzün,
Sol yanımdaydı bu gün.

Bu his !

Nasıl bir his biliyor musun ?
Canım dediğim canımı sökmüş.

Son anlarım !