Kahrolası aşk..
Hayatın içinden yürürken,
Elimi kimin bıraktığını
Ve kimin sımsıkı tuttuğunu,
karıştırdığım o anlardan birinde;
Gözlerim,nemli aklım senli
uyanmıştı.
Bütün zaman boyunca her
an sana aitti.
Gecelerin bir çoğunda hüzünlü
ya da ıslanmıştı.
Dengesizleşen duygularım;
içimdeki her şeyi alt üst etti.
Aşk bu muydu?
İstemsizce seni beklerken,
içimin yangınını izlettiren,
o zavallı yokluğun.
Ne büyük sevmiştim seni!!!
Kahrolası..
Bu kadar çok,
sen sen dediğimi görmedin!...
Şimdi, ısrarla yolunu değiştiriyorsun.
Ne çıkacak karşına,
pişmanlık ve keşke ler pusuda.....
Kahrolası....
Aşk ....
Yolun sonunda seni de bekliyor olacak.....
Kayıt Tarihi : 5.06.2026 21:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!