Az kaldı küçüğüm, bu yokuşu çıkacaksın
Kimine erken biter, bu ölüm yokuşu
Henüz yaşayacakken hayatı,sen bıkacaksın
Bir ses duyacaksın, elindeki halatın kopuşu
Kimler isteyip yuvarlandı bu yokuştan
Ruhum, çıktı bu karanlığın içinden
Ve bana seslendi en derininden
"Azat et beni kurtar inimden"
çok istedim,gelmedi hiç elimden
Sıkıştım ve kaldım karanlığa
Karanlık, yeis ve nedamet
Sükut et, kabul et, veda et
Kaplar delicesine bu vehamet
Yum gözünü, kendini teslim et
Örtüldü toprak, hesap başladı
Bilmem sihir mi, büyü mü?
Günlerim gitgide zehir oluyor
Ah bu hayatın pis düğümü
Boynuma ilmek ilmek doluyor
Gel uzak diyarlarda beni bul
Yokluğun içinde yetişmiş bir bitki
Matem güneşi en tepeden vururken
Palazlanmış yaprakları kim ki?
Tundra'da yamyamlar uyurken
Bir bakarsın o bitki ağaç olmuş
Yeni bir hayat yaşayacaksın
Yeni insanlarla tanışacaksın
İstesen de istemesen de
Bu dengesiz düzene alışacaksın
Çeşit çeşit insan çıkacak karşına
Sizin çok paranız vardı bilirim
Fakat nerede şerefiniz?
Duydunuz mu rutubetin kokusunu?
açlıktan bulandı mı içiniz?
hiç uyudunuz mu ağlayarak
Çekilince göze perde
Düşemezsin başka derde
Ana,baba, dost nerede
Sen de kaldın tek başına
Sonu var her varlığın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!