Yokluk Şiiri - Mustafa Külci

Sizin çok paranız vardı bilirim
Fakat nerede şerefiniz?
Duydunuz mu rutubetin kokusunu?
açlıktan bulandı mı içiniz?

hiç uyudunuz mu ağlayarak
Kaç gece hasta beklediniz
içiniz içinizi dağlayarak
yaşamayı bilir misiniz?

gördüğüm her insan sahteydi
Yaşadığım mutluluk sahneydi
dost eli sandığım tüm eller
Zor günümde kesildiler
Yazgım, çocuk işiydi
Yalnızlığın naçiz eşiydi
Sonuna geldim sanırken
Belaların en başıydı

Beni siz suçlu ettiniz,
bu kahrolası karanlığa ittiniz
sağolun, varlığınız daim olsun
Yokluğunuzla bana yettiniz.