Dünya Şiiri - Mustafa Külci

Gezerken bahçesinde bu dünyanın
Gördüğüm ufak, renkli bir çiçek
İçinde gibiydim dolu bir rüyanın
Ömrüm bu düşlerle mı geçecek

Bu bembeyaz bulutlar,dev gibi dağlar
Sanki sîmasını gösterir, arkamdan ağlar
Ve gökte belirir şiddetli bir yağmur
Bir insan gibi konuşur, sessiz ve mağrur

Duyurur bana rüzgar, ölüm fısıltılarını
Son nefesinde olan canlının kıpırtılarını
Yerde can çekişip kıvranırken o zavallı beden
Elimden tutup bir parça götürmek ister benden

Bakınca yerde yatan o zavallıya
Yüzünde buruk bir tebessüm görürüm
Şayet böyle olacaksa sonum
Bir huzur için ben de ölürüm