Ormanın en efsunkâr sesi
Ensesinden yakalarken herkesi
Canhıraş vaziyette buldum
Bana hayat veren nefesi
Fersah ki ucu bucağı yok
Ararım seni dilhûn dilhun
Sen ki bir köşede pusmuş
Ela gözlü safderun
Yüzüne bakmaya yok yüzüm
Seni senden sakınır gözüm
Zamanında açtığın o kucak
Artık içimi yakacak
Yere göğe avaz avaz bağırsam!
Duyar mısın seni içimde çağırsam?
Elbet bir gün sesini unuturum
Lâkin bu sancıyı nasıl uyuturum?
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 12:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!