ölümü kesin,hayatı meçhul.
Geçerken bu şehrin sokaklarından
Ardı ardına dizilir anılar bir bir
Ders çıkarmam hatalarımdan
Öldürüp de gömseniz yeridir
Gezdiğim bu dar sokaklarda
Görmezler, hasret kalmak nedir
Naçiz vücudum aşka köledir
Bilmem, ne düşünür elalem
Amma, aşk bana göredir
İyi bilirim yalan dolanı
Sonu gelmiş bir yaşamın
En güzel çiçeği benim
Şayet solarsam bir gün
Çürüyüp gitmez bedenim
Gökte süzülen bulutlar
Tütünün çıtırdayan sesi
Bir ölünün verdiği nefesi
Kaybolup, seni ararken
Bulduğum yer duman gölgesi
yalnızlığın acı yakarışı
Gezerken bahçesinde bu dünyanın
Gördüğüm ufak, renkli bir çiçek
İçinde gibiydim dolu bir rüyanın
Ömrüm bu düşlerle mı geçecek
Bu bembeyaz bulutlar,dev gibi dağlar
Bir ağacın dökülen yaprakları
Rüzgarı yalayarak düşüyor göklerden
Benim kalbimin aşk toprakları
Siyah gibi en cıvıl renklerden
Bu yakıcı ateş sarıp sarmalar bedenimi
İlk gördüğüm andan, vurgunum
göreceksin beni fakat başkası var
Ne olur sar beni, çok yorgunum
Tutamazsın bedenimi, başkası sana yâr
Söyle, çok mu seviyor seni?
Ormanın en efsunkâr sesi
Ensesinden yakalarken herkesi
Canhıraş vaziyette buldum
Bana hayat veren nefesi
Fersah ki ucu bucağı yok
Bir âlemden bir aleme
sığındım elimdeki kaleme
Düştüğüm bu pis eleme
Ne Tabip deva ne de Nahit
Uyanıkken gördüğüm heyula
Biraz da ölümü düşünün
Bir gün her şeyi bitirir
Bugün sarıldığın insan
Yarın canını yitirir
Bir anda bitiverir hayat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!