Sekerat Şiiri - Mustafa Külci

Karanlık, yeis ve nedamet
Sükut et, kabul et, veda et
Kaplar delicesine bu vehamet
Yum gözünü, kendini teslim et

Örtüldü toprak, hesap başladı
Kurtarır mı Veli'nin göz yaşları?
Ağır ağır kaydı hayat ellerimden
Bu acı, hiç düşmez dillerinden

Nâr kapladı vücudu ve vurdu derinden
Elim kolum bağlı hayatın deminden
Şimdi sesimi duyanlar, kulak versin bolca
Yardım etsin, elimden tutsun yolca

Kapılar kapandı sessiz sessiz yürü
İstersen koş, duyan olmayacak
İllet gibi, kendini bilmez sürü
Söylerdi hep, sen teksin, yerin dolmayacak

Meğer yalanmış her şey, bir aldatmaca
Hani anlardı insan insanı?
Bu karanlık beni terk edip yakınca
Arar oldum binbir lisanı

Yolum daraldı, duymuyorum sesleri
Göremez oldum, bağırsa her serseri
Artık duymam, korkmam onlardan
Gözüm kapandı,kanadım kırmızı tonlardan